.Konik Polski – to jedna z polskich ras koni, według źródeł, wywodząca się od tarpanów – starych koni o niewielkim rozmiarze zamieszkujących dawniej obszar Polski, Prus i Litwy. Tarpany, podobne nieco do koni Przewalskiego, były zwierzętami żyjącymi dziko. Duże skupiska konika znane były m.in. na terenie Puszczy Białowieskiej. Wywodzący się od tarpana konik polski, posiada kilka charakterystycznych cech zewnętrznych, które pozwalają bezbłędnie klasyfikować poszczególne osobniki w ramach rasy. Najważniejsza z nich, to zdecydowanie niewielki wzrost. Konik polski jest kucem, dorosły osobnik może osiągać wysokość w kłębie maksymalnie do 140 cm. Klacze są minimalnie mniejsze od ogierów i mają bardzo podobną sylwetkę. Jeśli chodzi o obwód klatki piersiowej, u dorosłego konika polskiego, bez względu na płeć, powinien on wynosić minimum 165 cm. Przedstawiciele tej rasy zaliczają się do koni lekkich, a ich waga to około 300-400 kg.

• 

• 

• 

• 

•